1- گویی تقدیر شیعه این است که: در هر زمانی و در هر مکانی در حال جست و جو باشد و به دنبال گمشده ای بگردد: در مدینه ، هر جایی را بگردد تا شاید مزار بزرگترین بانوی عالم هستی را بیابد ، در عرفات به هر چهره ای چشم بدوزد تا شاید گمشده بزرگ هستی و موعود امتها را بیابد و ...
2- گویی تقدیر شیعه این است که : در هر زمانی و در هر مکانی با غم قرین باشد و اشک چشمانش خشک نشود ؛ از آن روز که سمیه را شلاق می زدند تا آن روز که جگر حمزه را بر دهان ناپاکشان فرو بردند تا آن روز که در کوچه های مدینه ، آئینه را شکستند و تا ...
3- آری ، تقدیر جهان این است که : همه جا کربلا و همه روز عاشورا باشد.
یا فاطمه الزهراء ، یا بنت محمد ، یا قره عین الرسول ، یا سیدتنا و مولاتنا امروز تنها در سوگ تو ننشسته ایم ، امروز با تو در سوگ سامرا هم نشسته ایم ...
جمعه ٢٥ خرداد ۱۳۸٦ساعت
٦:۳٩ ب.ظ توسط تقی دژاکام
نظرات ()
تگ ها:
شاید آن روزهای کودکی که با ورقهای امتحانی برای خودم روزنامه ای درست می کردم که علاوه بر لوگو ، خبر و سرمقاله و طرح و جدول و قصه و مطالب دنباله دار داشت فکر نمی کردم که سرنوشت ، سر سازگاری با علاقه هایم داشته باشد و من به حرفه دوست داشتنی خبرنگاری و روزنامه نگاری وارد شوم . اکنون 26 سال از چاپ اولین شعر من در ماهنامه "کیهان فرهنگی" به مدیریت زنده یاد "حسن منتظر قائم" و سپس صفحه "صدای بال اندیشیدن" کیهان در زمان شهید "سید حسن شاهچراغی" می گذرد . درست است که در این مدت دستی در کارهای مدیریتی فرهنگی هم داشته ام ، گاهی روزنامه نگاری هم درس می دهم و کتابهای چندین ناشر معتبر را هم ویرایش کرده و می کنم ، اما همچنان به عنوان با افتخاری می نازم که می خواهم تا پایان عمر همراهم باشد : خبرنگار.
این وبلاگ، شخصی است و البته در آن بر اساس بهره ها و تجربه هایم در امور فرهنگی و رسانه ای بخصوص از آنچه در "کیهان" ِ عزیز فراگرفته ام می نویسم اما به قول مسعود کیمیایی ، در اینجا "بشدت خودم هستم" و الزاما آنچه در اینجا می آورم ، مواضع کیهان یا مراکزی که در آنجا کار کرده و می کنم نیست .
عنوان"آب و آتش" هم ، کنایه ای از همه آن چیزهایی است که به آنها علاقه دارم و بر اساس فرمان دلم قلمی می کنم از دین ، فرهنگ و سیاست و ادبیات و سینما و هنر و اجتماع و هر چیز دوست داشتنی دیگر .
پروفایل تقی دژاکام
پروفایل تقی دژاکام
